เฮ้อ.... วันนี้ก็เอาอีกแล้ว
ทำไม...ต้องหงุดหงิด
ทำไม...ต้องเห็นแก่ตัว
ทำไม...ไม่นึกถึงใจคนอื่นบ้าง
ทำไม...ต้องเป็นคนนอนยากหยั่งงี้
ทำไม...จะต้องให้คนอื่นทำอย่างที่เราต้องการเสมอ
ทำไม...จะต้องบ่น ต้องสั่งตลอดเวลา
ทำไม...ถึงควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่
ทำไม...ถึงทนฟังเสียง คลิ๊ก ๆ ของเมาส์ไม่ได้
ทำไม...ถึงอยากจะกรี๊ดตอน 6 โมงเช้า
ทำไม...มันต้องจบลงด้วยอารมณ์นี้ทุกที

สุดท้าย...
ก็จบลงด้วยการนั่งสงบสติอารมณ์ข้างหน้าต่าง
ทอดสายตามองออกไป แต่ทอดไปได้ไม่ไกลก็ติดตึกฝั่งตรงข้าม (-*-)
เปลี่ยนใจแหงนหน้ามองฟ้าดีกว่า
อ่ะ ๆ ท้องฟ้าสดใส รับวันใหม่ ๆ กับคนเก่า ๆ ที่ยังไม่ได้นอน และหงุดหงิด

แต่ว่า...

ฟ้าช่างสวยเหลือเกิน แดดเริ่มออก แต่เมฆยังเยอะอยู่เลยไม่ร้อนมากนัก
ฟุบลงกับขอบหน้าต่าง ... ปล่อยให้สายลมโชยผ่านผม
ปลอบใจตัวเองว่า... ไม่เป็นไร ๆ ใจเย็น ๆ ทุกอย่างต้องดีขึ้น
คิดไปเองว่า... มีใครสักคนกำลังลูบหัวอยู่
สุดท้ายก็ยิ้มได้ (แต่ก็เผลองีบไปตรงนั้นเหมือนกัน) Zzz
แสงแดดอุ่น ๆ (วิตามิน D) กับลมอ่อน ๆ ทำให้รู้สึกดีขึ้น
เอาละ อารมณ์ดีขึ้นแย้ว...

เลยหยิบกล้องมาถ่ายภาพท้องฟ้าแสนสวยที่ทำให้อารมณ์ดีขึ้นมาโพสไว้ดีก่า
อยากแบ่งปันให้คนที่ชอบมองฟ้าเหมือนกัน

อารมณ์ดีละ ปายละ